Archive Page 2

To do homework.

Om met de deur in huis te vallen, de blogpost van Andrew Sullivan is een dijk van een artikel. Er valt weinig op aan te merken maar ik kan het wel aanvullen.

Sullivan oppert dat de aantrekkingskracht van een blog door de blogger komt. We zijn geïnteresseerd in het artikel, het nieuws, de informatie omwille van de persoon die er achter zit en dat schrijft. De onmiddellijke terugkoppeling die je kan krijgen als blogger -en lezer- werkt dat nog eens sterk in de hand door de verpersoonlijking. De persoon zit achter die computer net zoals jij en hij leest jou comment, net zoals jij zijn post leest.

Maar iets dat naar mijn mening tamelijk belangrijk is, is ook de interesse-overeenkomst. Internet zit barstensvol informatie en nieuws dat jou allemaal om ter hardst wil bereiken. Té veel informatie, waardoor bijvoorbeeld ik noodgedwongen mijn toevlucht neem tot “aggregators”. Dat zijn systemen die simpel gezegd veel informatie, van veel verschillende bronnen, verwerken tot één kanaal. Zo heb je een RSS-reader die kleine brokjes informatie (tekst, foto’s, ..) als berichten ontvangt van verschillende websites, zodra dat dit bericht daar werd geüpload. Zo open je één programma om al je nieuws te ontvangen in plaats van tientallen websites te bezoeken.

Een blog doet in sommige gevallen net hetzelfde. Het verzamelt informatie van allerlei bronnen en voegt ze samen tot één kanaal: de blog. De selectie van informatie gebeurt op de meest menselijke manier: overeenstemming van interesses. Van een aantal bloggers kan ik zó zeggen dat wanneer zij naar een artikel of Youtubefilmpje of wat dan ook verwijzen, die informatie mij sowieso gaat interesseren. Ik weet dit omdat ik hen al even volg en ik hun interesses en dada’s ken. Daar ligt voor mij de persoonlijke band, alhoewel die voor mij louter functioneel en niet emotioneel is.

Advertenties

De zin van de Europese verkiezingen

Afgelopen dinsdag (12 mei) hadden we een gastlector op bezoek. Deze keer in teken van de maatschappelijke topics (over Europa).

Robert Verschooten, zo heette de man namelijk, hoorde bij het ESIC. Oftewel Europees Studie- en Informatiecentrum. Volgens hem fungeert dit centrum een beetje als de observator van Europa. Zijn hoofdpunt was natuurlijk de Europese verkiezingen die als voornaamste kenmerk en zingeving simpelweg de invloed van de kiezer bezit.

Maar wat hij vooral liet doorschemeren is hoe de Europese Unie dé oplossing is. Hij probeerde namelijk de EU een beetje te verkopen aan ons. Alsof ik er nog niet van overtuigd ben dat de EU het “algemeen welzijn” kan verbeteren. Eerst legde hij kort uit wat de EU is nu, wat de belangrijkste kenmerken van de EU zijn enzovoort. Maar de helft van de presentatie ging toch over dat verkopen van de EU. Zo somde hij een viertal negatieve opvattingen op over de EU en probeerde die “met ons” (helemaal niet met ons, hij zei gewoon zijn ding) op te lossen. Het kwam er dus op neer dat we de negatieve opvattingen zouden afbreken en de positieve kanten van de EU naar boven laten komen.

Al bij al vond ik het redelijk ok. Maar dan vooral omdat ik vanuit mezelf zo geïnteresseerd ben in Europa. De gastlector zelf was een tikkeltje excentriek en deed mij nogal oud aan. Hij had wel interessante dingen te vertellen maar dat waren dingen die ik ook zelf kon vinden of kon horen van onze andere lectoren in de andere vakken (recht e.d.). Daarbij vond ik het nogal misplaatst om aan een groep studenten journalistiek deze vorm van reclame of zelfs propaganda voor te schotelen. Natuurlijk kon ik dat verwachten van een medewerker die als taak heeft te communiceren over de EU, maar toch.

De KiesKwies

De KiesKwies, wat een gedrocht van een naam! Maar het ligt wel in de mond. Deze ‘kwies’ over het reilen en zeilen van Europa moesten we doen in opdracht van school, in teken van de maatschappelijke topics over Europa natuurlijk.

Ik zal je even begeleiden door deze quiz. Je begint namelijk met het kiezen van een personage dat jou het beste ligt. Vervolgens moet je je tegenstanders uitkiezen, elk met een ander IQ om de spanning hoog te houden. Dan krijg je de quiz voorgeschoteld die opgedeeld is in vier levels. Tijdens elk level krijg je vijf vragen over een bepaalde thematiek. Deze vragen moet je zo snel mogelijk beantwoorden want je krijgt normaal gezien twintig seconden, maar dat is buiten je tegenstanders berekend, deze “zoeken” namelijk ook naar het correcte antwoord.

Zelf heb ik voor het mannetje met de gele achtergrond gekozen en de personages met een IQ van 100 en van 130 als tegenstanders gekozen. Uiteindelijk heb ik nog een score van 10 behaald, net erdoor! Maar sommige van de vragen lijken dan ook zeer logisch en té onnozel.. Misschien dat de lessen en de gastlector over Europa hieraan hebben bijgedragen?

When We Were Kings

Afgelopen vrijdag hebben we, in teken van de maatschappelijke topics (momenteel sport), de film When We Were Kings gezien. Heel kort gezegd: episch, zowel het verhaal als de film als de hoofdrolspeler. De documentaire beschreef de situatie (rond 1974) i.v.m. zwarten, het karakter en wereldbeeld van Cassius Clay (alias Muhammad Ali). De documentaire kadert de wedstrijd tussen Muhammad Ali en George Foreman ook een beetje in het politieke landschap van Zaïre en de regering van Mobutu.

Het sterke journalistieke element vond ik in de weergave van ‘de persoon Muhammad Ali’. De film gaf namelijk een heel sterk en inlevend beeld van wie Muhammad eigenlijk was. Een persoonlijkheid als deze valt, naar mijn mening, moeilijk te beschrijven aangezien deze enorm karakteristiek is. De makers van de documentaire hebben, met succes, geprobeerd aan te tonen hoe de persoon Muhammed niet enkel een persoon was, maar ook een symbool, een statement. Ik kan het niet laten een tweede, aansluitend, journalistiek sterk element te geven, namelijk: de opbouw van de film. De opbouw was zeer slim gedaan, je krijgt een voorproefje, vervolgens een schets van Muhammad en zijn karaktertrekjes met daarbij de kritiek hierop. Dan krijg je, als werkelijke climax, het gevecht, het resultaat van de beweging en symboliek van en rond Muhammad. Hierbij zag ik ook een analogie met de wedstrijd zelf; de stoere en uitdagende rechtse slagen en de uitdagende “pesterijen” van Muhammad met daaropvolgend het, schijnbare, verlies. En, na lang vechten (maar liefst 8 rondes!) de onvoorstelbare en verrassende overwinning.

Het zwakke journalistiek element vond ik de eenzijdige getuigenis van de oude Zaïrees. Je krijgt wel een beeld van de mening van de gemiddelde Zaïrees maar ik had toch de bedenking of deze enkele getuigenis wel echt representatief is voor de hele bevolking. Je krijgt maar 1 persoonlijke mening, 1 persoonlijk beeld en dat vind ik zonde, zeker wanneer ik bedenk hoe een impact het had in het algemeen op de zwarte bevolking (al was dat dan misschien vooral in Amerika).

Ik zou het persoonlijk heel anders hebben aangepakt. Ik zou een schets hebben gegeven van Muhammad en de hele context en situatie zo karakteristiek mogelijk proberen te beschrijven. Een beetje hetzelfde zoals in de film dus. Maar ik zou het hebben ingekort en vervolgens zijn overgegaan op een analyse van Muhammad. Wat zat achter zijn stoere taal, was hij werkelijk zo ingenieus, was zijn ietwat onnozele en domme indruk terecht, .. Muhammad Ali had een unieke persoonlijkheid, 1 een miljoen als het ware. Deze psychologische “rijkdom” negeren vind ik simpelweg zonde. Aan het gevecht zelf zou ik ook meer aandacht hebben besteed. Dit omdat de match episch is, zeker als afsluiter van een dergelijke film. De technische kant zelf belichten zou misschien overkill zijn maar toch zou ik dit graag gedaan hebben.

Tot slot; een dergelijke film wil ik wel meer zien als leerstof.

Verslag Mediabad 7 – 18/11/08

Rustig. Dat wat was het vandaag, gewoon redelijk rustig. We hadden namelijk niet al te veel te doen. We begonnen met onze dagelijkse taken die helemaal niet veel tijd in beslag namen. Mede doordat het schrijven al wat in onze vingers zit en mede omdat we ons nu, voor de echte analyse, tot 1 domein; buitenlandse politiek mogen beperken. De inventarissen en informatiefiches waren dus in no time af. Toen was het al ongeveer tijd voor de gastsprekers waar we veel praktische informatie van verkregen hebben. Het was verrassend om te zien hoe zij zo gewoon overkwamen. Ik weet niet wat ik anders had moeten verwachten maar het was in ieder geval niet dat.

Dan kwam het zwaardere werk, onze taken voor de talen. Nadat we ontdekten dat we ons voor Frans aan het toegewezen domein moesten houden konden we de gevonden artikels weggooien. Al het harde werk van gisteren voor niets! Maar daar hebben we dan ook uit geleerd en ons bliksemsnel verdeelt over de aanwezige computers en laptops om de juiste artikels te vinden. Nadat we de voorbereiding voor Frans goed hadden afgerond begonnen we met Engels te bespreken. Iedereen had wat hij moest hebben, gelukkig. We konden dus direct aan de slag met het ineensteken van ons journaal van Engels.

Zo zaten we samen aan de tafel en spuiden we al onze ideeën voor de volgorde, aankleding, menselijke achtergronden (niet achter vragen) enzovoort. Uiteindelijk zijn we allemaal overeen gekomen en konden we blij en ietwat vroeger naar huis. Het enige dat ons nog rest is het inoefenen van de tekst en eventjes een kleine adempauze nemen, want het zwaarste komt nog!

Verslag 17/11/08

Hotnews

Het hotnews van vandaag is de escalatie van het conflict in Oost-Congo wat ook de verbreking betekent van het, door Laurent Nkunda zelf opgestelde, staakt-het-vuren door de rebellen (en dus ook Nkunda). Dit als hotnews vanwege het feit dat het bovengenoemde staakt-het-vuren, onderhandelt door Nkunda en VN-gezant Obasanjo, in alle kranten als belangrijk nieuws werd beschouwd en toch zo maar verbroken wordt.

Besproken punten

  • Beginnen kijken naar wat we vrijdag moeten afgeven om gerichter te werk te kunnen gaan.
  • De journaals van Engels en Frans op respectievelijk woensdag en donderdag niet uit het oog verliezen!
  • Verdeling items omtrend buitenlandse politiek voor presentatie
    • Koen: Rakettendiscussie Rusland-VS
    • Joren: Obama
    • Wies: Congo
    • Mattias: Nog niet beslist
    • Marco: PS en socialistisch gedoe Frankrijk (voorlopig)
    • Adrian: Top rond G20 en economische crisis
  • Wie gaat Frans en Engels aan elkaar praten?
    • Wies voor Engels
    • Koen voor Frans

Verslag van vandaag

Vandaag leek een rustige dag vanwege de gemakkelijke verdeling maar bleek veel verrassingen in te houden. Ieder had vandaag een specifieke taak: Mattias besprak alle niet-geschreven media, ik deed alle geschreven media en Koen, Joren, Wies en Marco voerden de vox pop uit en monteerden het geheel. Dit alles was niet bepaald simpel, het technische kantje vlotte wel maar het was wel een zeer tijdrovend geheel! De verrassingen kwamen door de talen, de journaals en de presentatie. Om een catastrofe voor te zijn hebben we duidelijk afgesproken wat we wanneer individueel klaar moeten hebben. Dit omdat het natuurlijk onontbeerlijk is dat de individuele bijdrages tiptop in orde zijn om de redactietaken goed te kunnen voltooien. Gelukkig is iedereen bereid om een extra tandje bij te steken zodat dit zeker zal lukken! En dit extra tandje zal nodig zijn als ik zie wat ons nog te wachten staat.

Te doen

  • Voorstel van Joren: Alle informatiefiches naar iedereen(Marco?) doorsturen zodat we deze vanavond kunnen lezen en altijd verder kunnen raadplegen.
  • Tegen donderdag (Donderdag 20/11/08) moet iedereen zijn item hebben uitgespit en kennen bij het hart.
  • Tegen morgen (Dinsdag 18/11/08) vragen bedenken voor de gastsprekers.
  • Tegen morgen (Dinsdag 18/11/08) moet iedereen zijn 5 artikels voor Frans en 6 voor Engels afgemaakt hebben!

Morgen is Wies de hoofdredacteur en zal Joren mijn taak als verslaggever overnemen.

Verslag Mediabad 3 – 14/11/08

Hmmm, het mediabad vandaag gaf een zekere voldoening. We waren over het algemeen sneller, beter en bewuster aan het werk. ’s Morgens, zodra we allemaal aanwezig waren gingen we direct van start met de redactievergadering. Hier bepaalden we de rollen, ik kreeg zoals gewoonlijk De Morgen om helemaal uit te spitten. Ik ben dan de hele voormiddag bezig geweest met het inventariseren van de bronnen, er informatiefiches van te schrijven en ik heb nadien nog een diepere analyse (wij noemen dit een evaluatie) gemaakt van een artikel omtrend de militaire steun van Angola aan Congo. Dit alles ging -VEEL- vlotter door de laptop die ik had meegenomen. Hierdoor kon ik snel de verschillende artikels afwerken en had ik ook meer tijd om de artikels zelf nauwkeurig te lezen. Enkel spijtig dat ik geen internetverbinding kreeg met mijn kabeltje. Dit had ik nochtans thuis nagekeken. Bijgevolg zal ik voortaan dan alle geschreven documenten thuis moeten doormailen.

Ik vond het onze beste dag tot nu toe! We hebben zeer goed en snel gewerkt, iedereen wist min of meer zijn taak en iedereen kon voort. Echter ben ik nooit tevreden, zeker niet qua organisatie: more is better :)

Adrian.